معنی قایتبای

(اِخ) ملک اشرف ابوالنصر قایتبای محمودی ظاهری. وی هفدهمین شاه از شاهان چرکس (جراکسه) است که به سال ۸۷۲ هـ . ق. بتخت سلطنت نشست و در ۲۹ ذی القعدهٔ سال ۹۰۱ هـ . ق. وفات یافت. خواجه محمود وی را به مصر جلب کرد و به خود منسوب داشت و برسبای او را خرید و ظاهر جقمق او را آزاد ساخت و او به وی منسوب گردید و در مراتب حکومتی ارتقاء یافت تا به منصب اتابکی رسید. وی شاهی جلیل القدر و بزرگ منش بود و در کارهای خیر سعی و کوششی فراوان داشت. سه مدرسه و چند قلعه در مکه و مدینه و بیت المقدس بنا کرد و در مصر و شام و غزه آثار بزرگی از خود به یادگار گذاشت. او از مصر به فرات رفت و از آنجا به سال ۸۸۴ به حج عزیمت نمود و جنگهائی میان او و سلطان بایزید اتفاق افتاد و سپس قرار صلحی بین او و سلطان بایزید به سال ۸۹۶ منعقد گردید. او راست: ۱- رحلة فی فلسطین و سوریا (به سال ۱۴۷۷ م.). این کتاب به نام «القول المستظرف فی سفر مولانا الملک الاشرف» معروف است و به اهتمام استاد لنزونی در ایتالیا طبع شده است. (معجم المطبوعات ج ۲ ستون ۱۴۹۲ و زامباور ج ۱ ص ۱۶۴). و رجوع به اشرف (قایتبای) شود.