معنی قاضی مشهدی

[ یِ مَ هَ ] (اِخ) (مولانا... عبدالوهاب) مردی دانشمند و ذوفنون بود و قاضی شهر مشهد، و در فن انشاء نظیر نداشت. و در کتابة قلعهٔ عماد آیهٔ «ارم ذات العماد التی لم یخلق مثلها فی البلاد» را او نوشته است. ظرفا و شعرای مشهد شاگرد وی بودند. از آن ظرفا یکی در صنعت مقلوب مستوی الفاظ «مرادی دارم» را یافته بقاضی گفت. او به اندک تأمل «برآید یارب» را جواب داد و این جواب زیاده از تعریف است. به اسم سیف این معمی از اوست: جان از لب لعل تو و دل از سر زلفت جویندهٔ آب خضر و عمر درازند. قبر وی در مشهد است. (مجالس النفائس چ بانک ملی ص ۲۶).