معنی قاضی مزجد

[ ] (اِخ) احمدبن عمربن محمدبن عبدالرحمان بن قاضی یوسف شافعی زبیدی، مکنی به ابوالسرور و مشهور به شهاب الدین و صفی الدین. از مشاهیر محققان فقهای شافعی است که شیخ الاسلام وقت خود بوده است. وی در علوم اسلامی متبحر و دارای فتاوای بسیار و تألیفات سودمندی است. قریحهٔ شعری نیز داشته و مدتی قاضی القضاة شهر عدن و زبیدیه بوده است. او راست: ۱- تجرید الزوائد و تقریب الفرائد. ۲- تحفة الطلاب. ۳- العباب المحیط بمعظم نصوص الشافعی و الاصحاب در فقه. این کتابی است بسیار با ارج که محل استفادهٔ دانشمندان بوده و جمعی از جمله ابوالحسن بکری و احمدبن حجر، میثمی بر آن شرح نوشته اند. ۴- منظومة الارشاد که حاوی ۵۸۴۰ بیت است. وی در ماه ربیع الثانی به سال ۹۳۰ هـ . ق. در ۸۳ سالگی در زبیدیه وفات یافت. (النور السافر ص ۱۳۷) (ریحانة الادب ج ۴ ص ۱۶).