معنی قاضی عبدالرحمان

[ عَ دُرْ رَ ] (اِخ) پسر قاضی خواجه کلان است که پس از پدر در عهد سلطان حسین میرزا دو سه سال به منصب قضاء منصوب شد. و در مدرسهٔ گوهرشاد به تدریس پرداخت. وی در اقسام علوم و فضائل بهره ای تمام داشت ولی در کمال پریشانی و بی سامانی اوقات میگذراند. (حبیب السیر خیام ج ۴ ص ۳۵۹).[ عَ دُرْ رَ ] (اِخ) برادر خردتر قاضی نوراللََّه است. وی بیست سال در تبریز به لوازم منصب اقضی قضاتی قیام نمود. و در اواخر سال ۹۲۹ هـ . ق. وفات یافت. (حبیب السیر چ خیام ج ۴ ص ۶۱۰).[ عَ دُرْ رَ ] (اِخ) عبدالرحمان بن احمد. رجوع به قاضی عضد شود.[ عَ دُرْ رَ ] (اِخ) عبدالرحمان بن علی. رجوع به قاضی فاضل شود.