معنی قاضی صدرالدین
[ صَ رُدْ دی ] (اِخ) محمدبن قاضی قطب الدین عبداللََّه امامی از قضات و دانشمندان عهد شاهرخ است. وی پس از وفات پدر مدتی در هرات و توابع و مضافات به منصب قضاء اشتغال داشت و به امانت و دیانت در میان مردم حکم کرد. وی دارای جودت ذهن و حدت طبع بود و گاهی شعر میگفت. او در ششم شوال سال ۸۳۸ هـ . ق. به مرض طاعون وفات یافت. (حبیب السیر چ قدیم جزء سوم از ج ۳ ص ۲۱۱).
کلمات همقافیه با «قاضی صدرالدین»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ین» برای سرودن شعر