معنی قاضی امامی

[ اِ ] (اِخ) محمد نورالدین در ایام سلطنت روز افزون در شهر اصفهان متولی منصب قضاء گردید. و با دیانت و امانت تمام تا آخر در همان شهر بر مسند امور شرعیه متمکن بود. (حبیب السیر چ خیام ج ۴ ص ۶۰۸).[ اِ ] (اِخ) ولد ارشد قاضی صدرالدین محمدبن قاضی قطب الدین عبداللََّه بود و پس از فوت قاضی قطب الدین احمد منظور نظر سلطان حسین میرزا گردید و به لوازم منصب موروث قضاء قیام نمود. و در فیصل امور شرعی عنایت امانت و دینداری و نهایت پرهیزکاری ظاهر ساخت و در کمال احترام و جاه و جلال به قطع و فصل مهمات دینی پرداخت. پس از مدت ۱۸ سال که به آن شغل اشتغال داشت در ۲۰ جمادی الاخره سال ۸۹۱ هـ . ق. وفات یافت و در گازرگاه مدفون گشت. (حبیب السیر).