معنی قاضی اسطخری

[ اِ طَ ] (اِخ) حسن بن احمدبن زیدبن عیسی، مکنی به ابوسعید. از اکابر فقهای شافعیان و رؤسای ایشان و قاضی قم بوده و چندی عمل احتساب بغداد را مباشرت نمود. و از طرف مقتدر عباسی به قضاء سجستان منصوب شده و در مناکحات ایشان بازرسی کرده و اکثر آنها را که بی اجازه و امضای ولی وقوع یافته بوده الغاء نموده است. تألیفاتی در فقه دارد. او راست: ۱- الاقضیة. ۲- الشروط و الوثاق. ۳- الفرائض الکبیر. ۴- المحاضر و السجلات. وی در ماه شعبان یا جمادی الآخر سال ۳۲۸ هـ . ق. در ۸۴ سالگی وفات یافت. (نامهٔ دانشوران ج ۵ ص ۴۹) (ابن خلکان ج ۱ ص ۱۴۱) (فهرست ابن الندیم ص ۳۰۰) (طبقات الشافعیة ج ۲ ص ۱۹۳) (ریحانة الادب ج ۱ ص ۸۴).