معنی قاسم کاهی

[ سِ مِ ] (اِخ) مولانا ابوالقاسم نجم الدین کابلی. از شاگردان عبدالرحمان جامی است. پدرش از ملازمان اردوی امیر تیمور بود. وی در کابل به دنیا آمد. در ملازمت میرزا کامران برادر همایونشاه به حج رفت. بعد از بازگشت به هرات و مرگ میرزا کامران به سال ۹۶۴ هـ . ق. به هندوستان رفت و در زمان اکبر شاه مدتی در بنارس و بعد در آگره اقامت گزید. و به سال ۹۸۸ هـ . ق. در ۱۱۰ سالگی درگذشت. او راست: بزن بر سینهٔ من خنجری چند ز رحمت بر دلم بگشا دری چند وفا ناید دلا از تنگ چشمان مسلمانی مجو از کافری چند. (از قاموس الاعلام ترکی).