معنی قاسم منصور

[ سِ مَ ] (اِخ) ابن علی عیانی مشهور به المنصور باللََّه و مکنی به ابوالحسین. از پیشوایان زیدیهٔ یمن است. وی قریب به صد تألیف دارد. در شام شهرت یافت و نمایندگان خود را به سال ۳۸۸ هـ . ق. به یمن اعزام داشت و آنان برای او بیعت گرفتند سپس خود به حجاز کوچ کرد و به یمن وارد شد و در صنعاء سکونت نمود تا به سال ۳۹۳ هـ . ق. / ۱۰۰۳ م. وفات یافت و در عیان دفن شد. رجوع به بلوغ المرام ص ۳۴ و ۴۰۸ و الدرالفرید ص ۲۴۶ و الاعلام زرکلی چ ۲ ج ۶ ص ۱۱ و ۱۲ شود. هفتمین از پیشوایان رسی سعدا از شهرهای یمن است. وی به سال ۳۹۳ هـ . ق. وفات یافت. او پس از یوسف الداعی و پیش از حسین المهدی در سعدا حکومت کرد. (ترجمهٔ طبقات سلاطین اسلام چ لین پول ص ۹۲).