معنی فیبرین

(فرانسوی، اِ) (اصطلاح پزشکی) مادهٔ آلبومینوئیدی مستخرج از خون که بشکل الیاف کش داری در حالت مرطوب میباشد و در حالت خشک سخت و شکننده است. فیبرین علاوه بر خون در لنف و مایع آسیت -مایع موجود در صفاق -و مایع موجود در کیسه های مفصلی و همچنین در ترشحات انساج ملتهب -مثلاً در غشاء کاذب مخاط گلو -در آنژین های دیفتروئید و دیفتری نیز موجود است. عمل مهم فیبرین در انعقاد خون است که تشکیل لخته میدهد و رگهای مجروح را مسدود مینماید. در موقع تشکیل لخته در شبکهٔ الیاف فیبرین گلبولها نیز نگهداری میشوند. باید دانست فیبرین در خون جاری وجود ندارد و فقط به هنگام انعقاد خون تولید میشود. (فرهنگ فارسی معین).