معنی فوطهباف
5 بازدید
[ طَ / طِ ] (نف مرکب) فوطه بافنده. آنکه فوطه بافد. (فرهنگ فارسی معین).
کلمات همقافیه با «فوطهباف»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اف» برای سرودن شعر