معنی فناء نفس
7 بازدید
[ فَ ءِ نَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) (اصطلاح فلسفه و تصوف) یکی از مراتب قوهٔ عقل عملی است، و آن بیرون آمدن از خودبینی و مقصور گردانیدن نظر است بر ملاحظهٔ عظمت و جلال خدائی به نحوی که همهٔ موجودات و کمالات آنها را مستهلک و ناچیز ببینند در جنب وجود و کمالات ذات باری تعالی. (تقریرات فاضل تونی ص ۱۲۸ از فرهنگ فارسی معین).
کلمات هم‌قافیه با «فناء نفس»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فس» برای سرودن شعر