معنی فلاکت
[ فَ کَ ] (از ع، اِ مص) فلک زدگی و ناداری. (غیاث از فردوس اللغات). و این مصدر جعلی است وضع کردهٔ متأخرین. (غیاث). نکبت. بدبختی. غالباً این مصدر را برساختهٔ ایرانیان از کلمهٔ فلک زده دانسته اند. (فرهنگ فارسی معین). مصدر منحوت است. (یادداشت مؤلف). || خواری و ذلت. (فرهنگ فارسی معین). - فلاکت بار. رجوع به این کلمه شود.
کلمات همقافیه با «فلاکت»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کت» برای سرودن شعر