معنی فلاطون
[ فَ ] (اِخ) حکیمی بوده مشهور و معروف در زمان عیسی علیه السلام (!) و استاد ارسطو معلم اول. (برهان). افلاطون : کسی که ش فلاطون بُده ست اوستاد خردمند و بادانش و بانژاد.فردوسی. نمازی کز سه علم آرد فلاطون، پیرزن بینی که یک دم چار رکعت کرد، حاصل شد دوچندانش. خاقانی. فلاطون و والیس و فرفوریوس که روح القدس کردشان دستبوس.نظامی. گر فلاطون به حکیمی سخن عشق بپوشد عاقبت پرده برافتد ز سر راز نهانش.سعدی. آن نشنیدی که فلاطون چه گفت مور همانا که نباشد پرش.سعدی. رجوع به افلاطون شود.
کلمات همقافیه با «فلاطون»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ون» برای سرودن شعر