معنی فلاده
[ فَ دَ / دِ ] (ص) بیهوده. (اسدی). بیهوده. بی فایده. بی نفع. عبث. (فرهنگ فارسی معین): هر آن کریم که فرزند او فلاده بود شگفت باشد و آن از گناه ماده بود.رودکی. || سخن بیهوده. (فرهنگ فارسی معین): یک فلاده همی نخواهم گفت خود سخن بی فلاده بود مرا.بوشکور. رجوع به فلاذه شود.
کلمات همقافیه با «فلاده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر