معنی فقها
5 بازدید
[ فُ قَ ] (ع اِ) فقهاء. جِ فقیه. (یادداشت مؤلف). دانشمندان علم شریعت. (غیاث اللغات): قضاة بلخ و اشراف علما و فقها... همه آنجا حاضر بودند. (تاریخ بیهقی). بر اثر وی قضاة و فقها بیرون آمدند. (تاریخ بیهقی). این رشوت خواران فقهااند شما را ابلیس فقیه است گر اینها فقهااند. ناصرخسرو. از احداث فقهای حضرت و افراد علمای دولت به مزیت هنر و مزید خرد مستثنی است. (کلیله و دمنه). او را به حضرت سلطان فرستادند و در مجلس خاص با اعیان ائمه و قضاة و وجوه فقها و غزاة حاضر کردند. (ترجمهٔ تاریخ یمینی).
کلمات هم‌قافیه با «فقها»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ها» برای سرودن شعر