معنی فقاهت
5 بازدید
[ فَ هَ ] (ع مص) فقاهة. فقیه گردیدن. (منتهی الارب) (مصادر اللغهٔ زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). دانستن علم دین و فقاهت اخص از فقه است، چه فقه مطلق دانش است. (یادداشت مؤلف): به علم و فقاهت معتمدعلیه بود. (تاریخ قم). || دانستن چیزی را و دریافتن. (منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «فقاهت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «هت» برای سرودن شعر