معنی فشان

معنی فشان

[ فَ ] (اِ) به معنی چشان است و گرز را گویند. (انجمن آرا از فرهنگ جهانگیری). لغتی است بی شاهد در یک نسخه به معنی گذر و در دو نسخهٔ دیگر به معنی گرز است و اللََّه اعلم. (از برهان). مؤلف انجمن آرا پشان و فشان را به معنی گرز و گذر هر دو اشتباه دانسته و مؤلف آن را به معنی «گز» صحیح دانسته است. (نقل به اختصار از حاشیهٔ برهان چ معین).
[ فَ / فِ ] (نف مرخم) ریزنده و ریزان. (برهان). در بعضی کلمات مرکب به معنی فشاننده آید. (فرهنگ فارسی معین): - آتش فشان؛ آتشبار. آنچه از خود آتش بیفشاند: سوی شاه شد، داغ بردل، کشان شتابنده چون برق آتش فشان.نظامی. که از روم و رومی نمانم نشان شوم بر سر هر دو آتش فشان.نظامی. - جانفشان؛ فدایی. جانباز. در حال جانبازی : آنکه از عشقت زر افشاند ندانم کیست آن این که خاقانی است دانم جانفشان است از غمت. خاقانی. - دامن فشان؛ در حال اعراض و روگردانی : بر آن گفته کردند دامن فشان...نظامی. - درفشان؛ مجازاً. اشکریزان. - || سخن شیوا و روان گویان: دهان درفشان. - زرفشان؛ در حال فروریختن پول و زر: خبر داد از آن گوهر زرفشان.نظامی. - شکرفشان؛ شکرریزان. خندان : سر زلف در عطف دامن کشان ز چهره گل از خنده شکرفشان.نظامی. شیرین تر از این سخن نباشد الا دهن شکرفشانت.نظامی. با بلبلان سوخته بال ضمیر من پیغام آن دو طوطی شکرفشان بگوی. سعدی. لعل چو لب شکرفشانت در طبلهٔ گوهری ندیدم.سعدی. - طبرزدفشان؛ شکرفشان. شیرین : فقاع گلابی و گلشکری طبرزدفشان از دم عنبری.نظامی. - عنبرفشان؛ خوشبوی. مانند مشک فشان : سرآغوش و گیسوی عنبرفشان...نظامی. نسیم صبح را گفتم تو با او جانبی داری کز آن جانب که او باشد صبا عنبرفشان آید. سعدی. این باد روح پرور از انفاس صبحدم گویی مگر ز طرهٔ عنبرفشان اوست.سعدی. - گلفشان؛ گلریز: خاک سبزاورنگ و باد گلفشان و آب خوش ابر مرواریدباران و هوای مشکبوست. سعدی. چو تو درخت دلستان تازه بهار و گلفشان حیف بود که سایه ای بر سر ما نگستری. سعدی. - گوهرفشان : ز بس گوهر گوش گوهرفشان شده چشم بیننده گوهرنشان.نظامی. بیا ساقی آن آب گوهرفشان....نظامی. - مشک فشان؛ مشک افشان. خوشبو. مشکبار: نگویمت چو زبان آوران رنگ آمیز که ابر مشک فشانی و بحر گوهرزای. سعدی. نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد.حافظ. رجوع به همین مدخل ها در ردیف خود شود.
[ فِ ] (اِخ) دهی است بخش خفر شهرستان جهرم، دارای ۳۲۵ تن سکنه. آب آن از قنات و رودخانهٔ قره آغاج و محصول عمده اش غله، برنج، بادام، خرما و مرکبات است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).

کلمات هم‌قافیه با «فشان»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید