معنی فشار
[ فِ ] (اِمص، اِ) به معنی فشردن باشد. (برهان). افشار. (فرهنگ فارسی معین). || پاشیدن و ریختن. (برهان). فشردن. فشاندن. افشاندن. || سنگینی که بر روی چیز فرودآورند. (فرهنگ فارسی معین). || (اصطلاح فیزیک) نیرویی که بر یک سانتیمتر مربع سطح اثر نماید فشار نامیده می شود. برای محاسبهٔ فشار باید وزن جسم و یا نیروی وارده را بر سطح اتکاء تقسیم نماییم. هرچه سطح اتکاء کمتر باشد فشار بر آن سطح زیادتر است و برعکس. و نیز هرچه نیرو زیادتر باشد، فشار بر سطح بیشتر است. همچنین هرچه وزن جسم زیادتر فشار حاصل بیشتر خواهد بود. فشار یک نقطه در داخل مایع با ارتفاع آن نقطه از سطح مایع متناسب است. در فشار دو قانون از ارشمیدس و پاسکال وجود دارد. (از کتب درسی فیزیک). || (نف مرخم) فشارنده. (برهان). بصورت پسوند در ترکیب آید: شیر علم را حیات تحفه دهی تا شود پنجهٔ شیران شکن حلق پلنگان فشار. خاقانی.[ فُ ] (ع اِمص) بیهوده گویی. (منتهی الارب). هذیان و این لغت از کلام عرب نیست و از استعمالات عامه است و از آن فعل نیز سازند. (از اقرب الموارد): این چه ژاژ است این چه کفر است و فشار پنبه ای اندر دهان خود فشار.مولوی. هیچ زندانی نگوید این فشار جز کسی کز حبس آرندش به دار.مولوی.[ فِ ] (اِخ) دهی است از بخش زرقان شهرستان شیراز، دارای ۲۸۱ تن سکنه. آب آن از قنات و محصول عمده اش غله و چغندر است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).
کلمات همقافیه با «فشار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر