معنی فسیحی
[ فَ ] (ص نسبی) منسوب به فسیح. رجوع به فسیح شود.[ فَ ] (اِخ) اصلش از اردستان از توابع اصفهان و کیفیت سایر احوالش از نظر پنهان است. این دو مطلع از اوست: گهی که بر دلت از دیگری غباری هست مگر بخاطرت آید که خاکساری هست. و دیگر: کدام دل که بر او زخمی از خدنگ تو نیست تو صلح اگر نکنی کس حریف جنگ تو نیست. (از آتشکدهٔ آذر چ سنگی ص ۱۸۴).
کلمات همقافیه با «فسیحی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «حی» برای سرودن شعر