معنی فسونی
[ فُ ] (ص نسبی) منسوب به فسون. ساحر. جادوگر.[ فُ ] (اِخ) محمودبیک فسونی. گویند از تبریز است. کارمند دفتر است و سیاق را خوب میداند. حسن صورت و سیرت هم دارد. این ابیات از اوست: مُردم از غم سخن از رفتن خود چند کنی این نه حرفی است که گویی و شکرخند کنی گشته غیر از تو دل آزرده و من در تابم که دلش باز به آزار که خرسند کنی... (از مجمع الخواص ص ۲۰۳). فسونی از شعرای دورهٔ شاه عباس اول صفوی است.
کلمات همقافیه با «فسونی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر