معنی فسوق
[ فُ ] (ع مص) از فرمان خدای بیرون شدن. (ترجمان علامهٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی) (از مصادر اللغهٔ زوزنی). خروج از حدود شریعت. (از کشاف اصطلاحات الفنون). ترک امر خداوند. || سرکشی کردن. || جور و ستم کردن. || خروج از طریق حق و گویند فجر. || بیرون آمدن خرما از قشر خود. || از میان بردن و انفاق مال. (از اقرب الموارد). || (اِمص) زناکاری. (منتهی الارب): حریف عمر بسر برده در فسوق و فجور بوقت مرگ پشیمان همی خورد سوگند. سعدی. || تبهکاری. آشوب. مجادله : انصاف در سر و روی هم فتادیم و دادِ فسوق و جدال بدادیم. (گلستان چ یوسفی ص ۱۵۹).
کلمات همقافیه با «فسوق»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وق» برای سرودن شعر