معنی فسوس کردن
[ فُ کَ دَ ] (مص مرکب) تمسخر کردن. استهزاء کردن. سخریه. (یادداشت بخط مؤلف): بیامد دگر باره داماد طوس همی کرد گردون بر او بر فسوس.فردوسی. چو بشنید پاسخ چنین داد طوس که بر ما نه خوب است کردن فسوس. فردوسی. پیاده شده گیو و رهام و طوس چو بیژن که بر شیر کردی فسوس. فردوسی. جهاندیده ای نام او ذیقنوس که کردی بر آوای بلبل فسوس.عنصری. کرد بر وی هزار گونه فسوس تا بهنگام صبح و بانگ خروس.نظامی. نوی را بشاهی برآرند کوس که بر وی توانند کردن فسوس.نظامی. در آفتاب نکردی فسوس جام زرش چرا تهی ز می خوشگوار نابستی.حافظ. رجوع به افسوس، فسوس و افسوس کردن شود.
کلمات همقافیه با «فسوس کردن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دن» برای سرودن شعر