معنی فر و شکوه
[ فَ رْ رُ شُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) فر و زیب. جلال و شکوه. بزرگی : پس لشکرگاهی عظیم به فر و شکوه بزد. (اسکندرنامهٔ منثور).
کلمات همقافیه با «فر و شکوه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وه» برای سرودن شعر