معنی فروش

[ فُ ] (اِمص) فروختن. (آنندراج). بجای اسم مصدر در این معنی به کار رود. مقابل خرید. فروخت و مبادلهٔ چیزی به پول نقد. (از ناظم الاطباء). || (نف مرخم) فروشنده. (آنندراج). در این معنی مخفف فروشنده است و همواره بصورت ترکیب و مزید مؤخر بکار رود. ترکیب ها: آجیل فروش. آلوفروش. امانت فروش. ارزن فروش. باده فروش. بارفروش. بلورفروش. پیاله فروش. جاروب فروش. جوراب فروش. جوفروش. چرم فروش. خرده فروش. خواربار فروش. دستفروش. دوغ فروش. روزنامه فروش. سبزی فروش. سقطفروش. شیرفروش. شیرینی فروش. صابون فروش. فرش فروش. کاه فروش. گران فروش. گل فروش. مال فروش. میوه فروش. و .... این ترکیبات جداگانه در ذیل لغات ترکیب شونده با کلمهٔ فروش و یا بصورت مستقل (مدخل) در لغت نامه آمده است. برای توضیح و شواهد آنها به ذیل هر یک از این مدخل ها رجوع شود. || نیز به معنی تظاهرکننده و نماینده است و در این معنی هم بصورت مزید مؤخر استعمال شود مانند این ترکیب ها: - پارسایی فروش؛ آنکه اظهار پارسایی کند و به تظاهر خود را پرهیزگار نماید: پلیداعتقادان پاکیزه پوش فریبنده و پارسائی فروش.سعدی. - چربش فروش؛ چرب زبان. پرگوی. فریبنده : ترازوی چربش فروشان برنگ بود چرب و چربی ندارد بسنگ.نظامی. || ازدست دهنده و آنکه چیزی گرانبها را به رایگان از کف دهد. در این معنی نیز بصورت مزید مؤخر آید، چون ترکیب های زیر: - خودفروش؛ کسی که از خود سخن به گزاف گوید و خود را ستاید. خودبین. خودستای : در میان صومعه، سالوس پردعوی منم خرقه پوش خودفروش خالی از معنی منم. سعدی. - || در تداول امروز، بی شخصیت. آنکه خود و آبروی خود را آسان از کف دهد. - دین فروش؛ آنکه به دین پشت پا زند. که دین به دنیا فروشد. که حکم شرع را خوار شمارد بخاطر مال دنیا: که ای زرق سجادهٔ دلق پوش سیهکار دنیاخر و دین فروش.سعدی.