معنی فرانمودن
6 بازدید
[ فَ نُ / نِ / نَ دَ ] (مص مرکب) نشان دادن. (یادداشت به خط مؤلف). || وانمود کردن. (یادداشت به خط مؤلف): فرامی نمود که برای طلب علم هجرت کرده ام. (کلیله و دمنه). فرانموده که او برخلاف پدر به عقیدت مسلمان است. (جهانگشای جوینی). از دلتنگی خون در شیشه میکرد و فرامی نمود که خنده است. (جهانگشای جوینی). فرامی نمایم که می نشنوم مگر کز تکلف مبرا شوم.سعدی. چنان فرانمای که از خدمتکاران مایی. (ترجمهٔ تاریخ قم). رجوع به وانمودن، وانمود کردن و نیز رجوع به فرا شود.
کلمات هم‌قافیه با «فرانمودن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر