معنی واژه فدینی
6 بازدید
[ فَ دْ دی ] (ص نسبی) منسوب به فدین. رجوع به فَدّین شود.[ فَ دْ دی ] (اِخ) سعیدبن خالدبن محمدبن عبداللََّه بن عمروبن عثمان بن عفان بن ابی العاص بن امیة الاموی عثمانی فدینی. با مأمون همزمان بود و در روزگار وی خروج کرد و پس از ابوالعمیطر علی بن یحیی مدعی خلافت شد... آنگاه یحیی بن صالح با سپاهی بدو روی آورد و چون به نزدیک دژ (حصن) وی که به فدین معروف بود رسید، فدینی از آنجا بگریخت و یحیی بن صالح دژ را بگرفت و منهدم کرد. رجوع به معجم البلدان شود.