معنی فتنه افکندن
7 بازدید
[ فِ نَ / نِ اَ کَ دَ ] (مص مرکب) آشوب برپا کردن و خلاف انگیختن در چیزی یا میان کسان : گفت اینک اندر آن کارم شها کافکنم در دین عیسی فتنه ها.مولوی. در میانْشان فتنه و شور افکنم کاهنان خیره شوند اندر فنم.مولوی. رجوع به فتنه شود.
کلمات هم‌قافیه با «فتنه افکندن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر