معنی فتنه‌انگیز
7 بازدید
[ فِ نَ / نِ اَ ] (نف مرکب) آنکه فتنه انگیزد. آنکه خلاف در میان دیگران اندازد. آشوبگر: مگو کز راه من چون فتنه برخیز چو برخیزم تو باشی فتنه انگیز.نظامی. دروغ مصلحت آمیز به از راست فتنه انگیز. (گلستان). عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت فتنه انگیز جهان غمزهٔ جادوی تو بود. حافظ. فتنه جو. فتنه خیز. رجوع به فتنه شود.
کلمات هم‌قافیه با «فتنه‌انگیز»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یز» برای سرودن شعر