معنی فانی کور
[ یِ ] (اِخ) شاعری فارسی زبان از بخاراست. و معما را نیک میداند و طبعش غرایب پسند است. از اوست این مطلع: نه داغ تازه مرا بر دل مشوش بود ز کاروان غمت مانده جای آتش بود. (از مجالس النفائس میر علیشیر نوایی چ حکمت ص ۱۶۰ و ۹۰).
کلمات همقافیه با «فانی کور»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ور» برای سرودن شعر