معنی فانه
[ نَ / نِ ] (اِ) چوبکی باشد که درودگران در میان چوبهای بزرگ نهند، و در ولایت آذربایجان سکنه گویند. (صحاح الفرس). چوبی که میان شکاف چوب گذارند. (آنندراج). || چوبی که در پس دروازه برای بستن در استوار کنند. (انجمن آرا) (آنندراج): تو را خانه دین است و دانش در آن در این خانه شو سخت کن در به فانه. ناصرخسرو. || مخفف زفانه که زبانهٔ آتش و زبانهٔ چوب باشد. || زبانهٔ ترازو. (برهان). || چوبکی که زیر ستون نهند تا بلندتر باشد. (یادداشت بخط مؤلف). تیری که یک سر آن بر دیوار شکسته استوار کنند و سر دیگر بر زمین محکم سازند تا دیوار را از افتادن بازدارد. (فرهنگ اسدی). بنایان این مورد را شمع گویند. || حوض کوچک. (برهان).
کلمات همقافیه با «فانه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نه» برای سرودن شعر