معنی فاطمهٔ تنوخیة

5 بازدید

[ طِ مَ یِ تَ خی یَ ] (اِخ) دختر محمدبن احمد تنوخیه. آخرین زنی است که در دمشق به گفتن حدیث اشتغال داشت. (از اعلام زرکلی ج ۲ ص ۷۶۴).

کلمات هم‌قافیه با «فاطمهٔ تنوخیة»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یة» برای سرودن شعر

مشاهده هم‌قافیه‌ها

واژه بعدی

فاطمهٔ خضرویه

واژه قبلی

فاطمهٔ بردعیه