معنی فاضل هندی

[ ضِ لِ هِ ] (اِخ) محمدبن تاج الدین حسن بن محمد اصفهانی، مقلب به الفاضل الهندی. از دانشمندان اواخر دورهٔ صفوی و از بزرگان زمان خود در دانش و فنون بود. تولدش در سال ۱۰۶۲ هـ . ق. اتفاق افتاد. دوران کودکیش در هندوستان گذشت و بهمین سبب او را هندی خواندند. کتابها و رساله ها و شروح و تعلیقاتی بر آثار علمی و ادبی نگاشت. از جملهٔ آثارش یکی کتاب کشف اللثام عن قواعد الاحکام در شرح قواعد علامه است که از کتب استدلالی فقه بشمار است. آثار دیگری نیز دارد. (از روضات الجنات موسوی خوانساری چ سنگی ص ۶۴۸). رجوع به ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۸۳ شود.