معنی فاضل عینی

[ ضِ لِ عَ ] (اِخ) محمودبن احمد موسی حلبی حنفی سروجی، مکنی به ابومحمد و ملقب به بدرالدین و معروف به فاضل عینی. از متبحران فقهای حنفی، قاضی القضاة دیار مصر بوده است. از تألیفات او این کتب مشهور است: ۱- تاریخ البدر فی اوصاف اهل العصر، که شامل ده مجلد بوده است. ۲- رمزالحقایق، در شرح کنزالدقایق دربارهٔ فقه حنفی. ۳- شرح دررالبحار، در فقه حنفی. ۴- شرح شواهد صغیر. ۵- شرح شواهد کبیر، هر دو دربارهٔ شروح الفیهٔ ابن مالک. ۶- شرح صحیح البخاری. ۷- شرح معانی الآثار. ۸- طبقات الحنفیه. ۹- طبقات الشعراء. ۱۰- عقدالجمان فی تاریخ اهل الزمان. درگذشت فاضل عینی در سال ۸۵۵ هـ . ق. به سن ۹۴سالگی بوده است. (از ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۴۶).