معنی فاضل تونی

[ ضِ لِ ] (اِخ) شیخ محمدحسین فاضل پسر ملا عبدالعظیم و فاطمه، در تون (فردوس) به سال ۱۲۵۷ هـ . ش. تولد یافت. پدر و مادرش هر دو در زادگاه او درگذشتند. فاضل تونی در مدارس قدیم تحصیل کرد و در ادبیات ایران و زبان عرب اطلاعات وسیع داشت. وی در تاریخ ۲۳ مهرماه ۱۳۱۲ هـ . ش. معلم ادبیات عرب در دانشسرای عالی تهران شد. سپس پایهٔ استادی گرفت و در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران از سال ۱۳۱۵ هـ . ش. به مقام استادی رسید و تدریس زبان و ادبیات عرب و فلسفهٔ قدیم به او واگذار شد. استاد فاضل تونی از سیدحسن اصفهانی و سیدابوالقاسم کاشی جواز تدریس علوم معقول داشت و از سال ۱۳۲۱ هـ . ش. علاوه بر تدریس در دانشکدهٔ ادبیات به استادی دانشکدهٔ علوم معقول و منقول نیز منصوب شد. فاضل تونی با اینکه در سال ۱۳۳۳ هـ . ش. بعلت کِبَر سن بازنشسته شد از تدریس نیاسود و در سال ۱۳۳۴ هـ . ش. چون در خود توانائی ادامهٔ تدریس را ندید طی نامه ای به تاریخ هشتم اردیبهشت ماه همان سال از رئیس دانشگاه تقاضا کرد که درس های او را به دیگری واگذارند. مجدداً در سال ۱۳۳۶ هـ . ش. ابلاغ بازنشستگی مجدد به نام او صادر گردید. وی روز سیزدهم بهمن ماه ۱۳۳۹ هـ . ش. از دنیا رخت بربست. (نقل به اختصار از پروندهٔ فاضل تونی در دانشگاه تهران).[ ضِ لِ ] (اِخ) ملا عبداللََّه بن محمد تونی بشروی مشهدی. مدتی ساکن مدرسهٔ شوشتری (تستری) اصفهان و سپس مقیم مشهد بوده و در راه سفر عتبات در شهر کرمانشاه به سال ۱۰۷۱ هـ . ق. درگذشته است. از تألیفات او این کتب مشهور است: ۱- حاشیهٔ مدارک. ۲- شرح ارشاد علامه. ۳- حاشیهٔ معالم. ۴- فهرست تهذیب شیخ طوسی، که بسیار خوب و بی نظیر است. ۵- وافیه در اصول. (از ریحانة الادب ج ۱ ص ۲۲۷).[ ضِ لِ ] (اِخ) ملا احمد بشروی مشهدی. از معاصران شیخ حر عاملی ساکن مشهد و برادر ملا عبداللََّه تونی بوده است. حاشیه ای بر شرح لمعه و دو رساله در حرمت غنا و رد صوفیه نوشته. تا سال ۱۰۷۱ هـ . ق. زنده بوده ولی تاریخ مرگش معلوم نیست. (از ریحانة الادب ج ۱ ص ۲۲۶).