معنی غیرت اصفهانی

[ غَ رَ تِ اِ فَ ] (اِخ) میرزا جعفر غیرت متوفی به سال ۱۲۱۵ هـ . ق. از شاعران و سادات مولوی اصفهان بود. از اوست: افسوس که تا بوی گلی بود به گلشن صیاد نیاویخت ز گلبن قفس ما. و نیز گوید: غمگین ز گردش فلک پرده در نیم جور بتان پرده نشین میکشد مرا. همچنین گوید: شنیده ام که غمم را کسی بجانان گفت چگونه گفت غمی را که بازنتوان گفت دلم ز کوتهی روز وصل آگه بود که قصهٔ شب هجران بروز هجران گفت. (از مجمع الفصحاء چ ۱۲۹۵ ج ۲ ص ۳۶۸). رجوع به همین کتاب صفحهٔ مذکور، ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۶۷، آتشکدهٔ آذر چ شهیدی ص ۴۱۴، الذریعه ذیل «دیوان غیرت اصفهانی» و قاموس الاعلام ترکی شود.