معنی غیثرة

[ غَ ثَ رَ ] (ع مص) وعدهٔ عذاب و بیم دادن. وعدهٔ عذاب دادن و ترسانیدن. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد). || لگدکوب کردن جنگجویان یکدیگر را در جنگ. ابن اعرابی گوید: در عبارت کانت بین القوم غیثرة شدیدة، غیثره بمعنی لگدکوب کردن جنگجویان است یکدیگر را. و اصمعی گوید: ترکت القوم فی غیثرة و غیثمة؛ یعنی جدا شدم از قوم در حالی که در جنگ و اضطراب بودند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || (ص، اِ) فرومایه. (منتهی الارب) (آنندراج). سفلهٔ مردم. فرومایگان از مردم. (از اقرب الموارد). || گروه مردم آمیخته از هر جنس. (از منتهی الارب) (از آنندراج). الجماعة المختلطة. (اقرب الموارد).