معنی غیبدان

معنی غیبدان

[ غَ / غِ ] (نف مرکب) آنکه غیب و نهان را داند. عالم الغیب. (آنندراج). دانندهٔ غیب. رجوع به غَیب شود. || (اِخ) صفت خدای تعالی. خدا: در این بام گردان و این بوم ساکن ببین صنعت و حکمت غیبدان را. ناصرخسرو. بر خاطر گشاده و روشن ضمیر تو پوشیده نیست سری جز سر غیبدان. سوزنی. بار سپاس از ملک غیبدان پذیر کین جاه و دولت از ملک غیبدان رسید. سوزنی. سکهٔ قدرش چو بنوشت آسمان ماه لوح غیبدان میخواندش.خاقانی. گر بزر گویمت مدح آنم که بت بر خدای غیب دان خواهم گزید.خاقانی. مورچه را جای شود دست جم سوی مگس وحی کند غیبدان.خاقانی. دری را که در غیب شد ناپدید بجز غیب دان کس نداند کلید.نظامی. غیبدان و لطیف و بیچونی سرپوش و کریم و توابی.سعدی. زورت ار پیش می رود با ما با خداوند غیبدان نرود.سعدی (گلستان). دادار غیبدان و خداوند آسمان خلاق بنده پرور و رزاق رهنما.سعدی.

کلمات هم‌قافیه با «غیبدان»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دان» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید