معنی غیبة
[ غَ بَ ] (ع مص) غایب شدن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی). ناپدید شدن. (منتهی الارب). دور شدن و ناپدید گشتن. جدایی. (اقرب الموارد). ضد حضور. (غیاث اللغات) (آنندراج). غایب شدن. نادیداری. مقابل حضور. مقابل حضرت. غَیب. غِیاب. غُیوب. مَغیب. (اقرب الموارد). رجوع به غَیبَت شود. || در پس کسی بدی او را گفتن و غیبت کردن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). بد گفتن از پس. زشت یاد. در کسی در افتادن و در غیاب او بدی او گفتن. یاد کردن کسی دیگری را بر وجهی که اگر بشنود او را ناپسند آید. رجوع به غیبَة و غیبت شود.[ بَ ] (ع مص) درآمدن چیزی در چیزی. (از منتهی الارب). فرورفتن چیزی در چیزی و پوشیده شدن. غِیابة. غُیوبة. غِیاب. غَیاب. (از اقرب الموارد). || (اِمص) بدگویی در پس کسی. اسم است اغتیاب را. غیبة در صورتی گویند که راست باشد و اگر دروغ باشد بهتان نامیده شود. (از منتهی الارب). عیب کسی در قفای او گفتن، و با لفظ کردن استعمال میشود. (آنندراج). یاد کردن کسی بدانچه دوست ندارد بشرط آنکه شخص دارای آن باشد و در غیر این صورت بهتان است یعنی نسبت دادن چیزی که آن را بجا نیاورده است. (از تعریفات جرجانی). وقیعة. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به غیبَت شود.
کلمات همقافیه با «غیبة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بة» برای سرودن شعر