معنی غیاث شیرازی

[ ثِ ] (اِخ) دولتشاه سمرقندی گوید: غیاث از شاعران شیراز، معاصر سلطان ابراهیم و مردی دانا و مورخ و خوش طبع بود. وی مذهب تشیع داشت و در مناقب خاندان علی (ع) قصایدی غراء سروده است. او راست قطعه ای به مطلع زیر: تهتک در سخن گفتن زیانست تأمل کن تأمل کن تأمل. (از تذکرهٔ دولتشاه سمرقندی). از نقل باقی اشعار وی بعلت سستی و ضعف ترکیب خودداری شد. رجوع به تذکرهٔ مزبور شود.[ ثِ ] (اِخ) رجوع به غیاث حلوایی شود.[ ثِ ] (اِخ) رجوع به غیاث الدین منصوربن صدرالدین شود.[ ثِ ] (اِخ) رجوع به غیاث الدین منصور نوادهٔ میر غیاث الدین منصور دشتکی شود.