معنی غوبدینی
5 بازدید
(ص نسبی) منسوب به غوبدین. رجوع به غوبدین شود.(اِخ) (۳۴۱ -۴۲۷ هـ . ق.). حسین بن محمدبن نعیم بن اسحاق بن عبیداللََّه غوبدینی حافظ، مکنی به ابونعیم. وی به خراسان و عراق و حجاز رفت و بخدمت شیوخ رسید. در بخارا از ابوصالح خیام و دیگران و در عراق از ابوطاهر مخلص و ابوحفص کتانی و دیگران حدیث شنید. ابوالعباس مستغفری نسفی و ابوعلی حسن بن عبدالملک قاضی نسفی و دیگران از او روایت کردند. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ۲ ص ۱۸۱).(اِخ) علاء غوبدینی، مکنی به ابوالحسین. وی برادر حسین بن محمد غوبدینی و از اهل دانش و حدیث بود. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ۲ ص ۱۸۱).(اِخ) محمدبن نعیم، مکنی به ابوالحسن. وی پدر حسین بن محمد غوبدینی و از اهل دانش و حدیث بود. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ۲ ص ۱۸۱).
کلمات هم‌قافیه با «غوبدینی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر