معنی غوایت
4 بازدید
[ غَ یَ ] (ع اِمص) غَوایَة. گمراهی و بیراهی و غی. رجوع به غَوایة شود: سلطان از غایت جهل و غوایت آن قوم تعجب نمود. (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱۲۷۲ ص ۳۵۳). دو روایت، بلکه دو غوایت است. (جهانگشای جوینی). دیو الحاح غوایت میکند شیخ الحاح هدایت میکند. مولوی (مثنوی).
کلمات هم‌قافیه با «غوایت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یت» برای سرودن شعر