معنی غماز سمرقندی
[ غَ مْ ما زِ سَ مَ قَ ] (اِخ) (ملا...) شاعر دورهٔ صفوی. وی خدمت عبدالعزیزخان بود. شعرش این است: آورد شبی جذبهٔ سنبل سوی باغش در هر قدمی لاله برخ داشت ایاغش پروانه کند از پر خود پردهٔ فانوس گستاخ مبادا که رسد دود چراغش. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص ۴۴۱).
کلمات هم‌قافیه با «غماز سمرقندی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر