معنی واژه غلیغر
4 بازدید
[ غِ غَ ] (ص مرکب) استاد بنا و گِلکار. (از برهان قاطع). (از: غل (گل) +یاء واسطه + غر (گر)، پسوند شغل). (حاشیهٔ برهان قاطع چ معین). اصل آن گلگر و گلکار بوده، تبدیل یافته است. (از انجمن آرا) (از آنندراج). غلیگر. (جهانگیری) (برهان قاطع). گلیگر. (فرهنگ رشیدی). رجوع به غلیگر و گلیگر شود.