معنی غفارة

[ غِ رَ ] (ع اِ) زره خود که زیر قلنسوه پوشند. یا زره پاره که مرد باسلاح وقت جنگ بر روی افکند. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، غفارات، غَفائِر. (اقرب الموارد). || سراغوج که زیر مقنعه افکنند تا مقنعه ریم و چرک و روغن نگیرد. (منتهی الارب) (آنندراج). آن رگوی که در زیر دامک اندازند. (مهذب الاسماء). خرقه ای است جزء مقنعه که با آن زن چارقد خود را از روغن نگاه دارد. (از اقرب الموارد). || هر پوشاکی که آن را بپوشند. (از معجم البلدان). || پارچه ای که بدان گوشهٔ کمان پیچند تا زه بر آن جاری گردد. (منتهی الارب) (آنندراج). الرقعة التی علی حز القوس یجری علیه الوتر؛ پوست پاره ای که در سوراخ گوشهٔ کمان کنند و سر زه در آن اندازند. رقعهٔ کمان. (مهذب الاسماء). || ابر پاره بر ابر پارهٔ دیگر برنشسته. (منتهی الارب) (آنندراج). السحابة فوق السحابة. (اقرب الموارد). ابر توبرتو. (مهذب الاسماء). || سر کوه. (منتهی الارب) (آنندراج). رأس الجبل. (اقرب الموارد).[ غَ فْ فا رَ ] (ع ص) مؤنث غفار به معنی آمرزندهٔ گناه و پوشانندهٔ آن. (از اقرب الموارد). || (اِ) ردائی است که کشیشان آن را در کلیساها پوشند. (از اقرب الموارد). لغت عبرانی است. (قطر المحیط).[ غِ رَ ] (اِخ) نام کوهی است. (منتهی الارب) (معجم البلدان).