معنی غسل تعمید

[ غُ لِ تَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) صاحب قاموس کتاب مقدس (ص ۲۵۷) آرد: غسل تعمید یکی از قواعد مقدسهٔ دینی است که قبل از ظهور مسیح معروف بود و آنجناب آن را از جملهٔ فرایض کلیسا قرار داد. (انجیل متی ۲۸: ۱۹، مرقس ۱۶:۱۶). که چون آب را به اسم تثلیث الوحدهٔ مقدس استعمال کنند علامت طهارت از نجاست و ناپاکی (از) گناه است و نسبت آن شخص را با کلیسای مسیح معین می نماید. دربارهٔ تعمید در میان مسیحیان اختلاف است. بعضی بر آنند که باید بدن شخص را در آب فروبرد، و دیگران گویند که باید سه مرتبه در آب فرورود، و جمعی بر آنند که اطفال را جایز نیست بلکه باید شخص مؤمنی که توانایی اقرار گناهان خود را دارد تعمید یابد، تعمید یحیی تعمیددهنده (یحیی واعظ عدالت و تعمید) اشاره به طهارت باطنی است که نتیجهٔ توبهٔ حقیقی میباشد. اما تعمید برای اموات جز یک دفعه در کتاب ذکر نشده است و آن اشاره به عادتی است که در میان مسیحیان سلف شایع بود، و شخص زندهٔ تعمیدداده آن را در عوض تعمید شخص مؤمن متوفای تعمیدنیافته محسوب میکرد، لیکن کلیسا بعد از چندی این عادت را ترک نمود و جز در نزد بدعتیان معمول نبود.