معنی غسلة

[ غَ لَ ] (ع اِ) حیض و عادت زنانه. فلانة فی غسلتها. (دزی ج ۲ ص ۲۱۲).[ غِ لَ ] (ع اِ) آب غسل. (منتهی الارب) (آنندراج). آبی که با آن غسل کنند. (از اقرب الموارد). || خوشبوی است. (منتهی الارب) (آنندراج). الطیب عند الامتشاط؛ طیبی که هنگام شانه زدن به کار برند. (اقرب الموارد). || آنچه زنان در سر اندازند وقت شانه کردن از برگ درخت آس و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج). آنچه زن در موی خود قرار دهد. (اقرب الموارد). || سرشستنی چون خطمی و گل و مانند آن. (منتهی الارب) (آنندراج). آنچه سر را بدان شویند از خطمی و مانند آن، و گویند آن برگ آس است. و غسلة به فتح اول گفته نشود. (از اقرب الموارد). || در افریقیه غسلة گیاهی را گویند که عوام اسپانیا آن را عینون نامند و در اروپا گلبولر نامیده شود، و آن از جنس گیاهان دوفلقه ای است و گلهای آبی دارد و در اروپا بسیار روید و ۱۲ نوع از آن شناخته شده است. (از دزی ج ۲ ص ۲۱۲). || غسلة مطراة؛ آسی است که آن را به عطر بیالایند و بدان شانه زنند. (از اقرب الموارد). || ابوغسلة؛ گرگ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).[ غُ سَ لَ ] (ع ص) گشن، و مرد که بسیار گشنی کند و باردار نسازد. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). غِسّیل. (قطر المحیط). رجوع به غسّیل شود.[ غُ لَ ] (اِخ) آبی است در موضع غسل. (منتهی الارب). نام آبی که در ناحیهٔ غُسل قرار دارد. (از تاج العروس). رجوع به معجم البلدان ذیل غسل شود.