معنی غریری

[ غُ رَ ری ی ] (ص نسبی) منسوب به غریر (اِخ). (انساب سمعانی ص ۴۰۷ ب). رجوع به غُرَیر (اسامی خاص) شود.[ عُ رَ ری ] (اِخ) عبدالرحمن بن محمدبن غُریر. وی از سران قریش بود. (از انساب سمعانی ورق ۷۰۴ ب). رجوع به غریربن مغیره شود.[ غُ رَ ری ] (اِخ) محمدبن غریر. پسر غریربن مغیرة، از وجوه اهل مدینه به شمار میرفت و از برادرش اسحاق بزرگتر بود. برادر دیگر وی یعقوب و مادرش هند بنت مروان بود. (از تاج العروس ذیل غریر). رجوع به غریربن مغیرة شود.[ غُ رَ ری ] (اِخ) محمدبن غریربن ولیدبن ابراهیم بن عبدالرحمن بن عوف زهری، مکنی به ابوعبدالرحمن و معروف به غریری. وی از یعقوب بن ابراهیم بن سعد و مطرف بن عبداللََّه البیاری روایت کند، و ابوعبداللََّه محمدبن اسماعیل نجاری و عبداللََّه بن نسب المکی و محمدبن احمدبن نصر الترمذی از وی روایت دارند. (از انساب سمعانی ورق ۴۰۷ ب).[ غُ رَ ری ] (اِخ) یوسف بن یعقوب بن غریر. وی عهده دار بیت المال در خلافت رشید بود. (از انساب سمعانی ورق ۴۰۷ ب). رجوع به غریربن مغیرة شود.