معنی غدد بزاقی

[ غُ دَ دِ بُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) سه زوج اند که در طرفین فک اسفل قرار گرفته اند و مایع مترشح خود را به وسیلهٔ یک یا چند لوله به دهان میریزند و عبارتند از: ۱- غدد بناگوشی (غدد خلف اذن) که در زیر گوش و عقب شاخهٔ صعودی فک اسفل قرار دارند و مجرای هر غده موسوم به مجرای استنون است که از کنار قدامی غده به روی گونه کشیده می شود و عضلهٔ شیپوری و مخاط گونه را سوراخ می کند و سوراخ آن محاذی دومین دندان آسیای بزرگ فک فوقانی بازمی شود. ترشح غدهٔ بناگوشی مایع صافی است. ۲- غدد تحت فکی که در دو طرف اندکی پائین و عقب تنهٔ فک تحتانی واقع اند مجرای هر غدهٔ زیر فکی مجرای وارتن نامیده می شود این مجرا در زیر زبان بازمی شود و با عصب زبانی تقاطع می کند. ۳- غدد زیر زبانی (غدد تحت لسان) که هر دو در کف دهان یا زیر زبان واقع شده اند و مجاری متعدد این غده به نام ریونیوس در همان محل بازمی گردند. ترشح غدهٔ فکی و زیر زبانی لزج و چسبنده است. (کالبدشناسی دکتر نیک نفس چ دانشگاه ص ۱۳۸).