معنی غثرة

معنی غثرة

6 بازدید
[ غَ رَ ] (ع اِمص) ارزانی. فراخ سالی. (منتهی الارب) (آنندراج).
[ غَ ثَ رَ ] (ع اِ) مردم فرومایه. فی الحدیث: رَعاع غثرة: هکذا یروی، و نری اصله غیثرة، حذفت منه الیاء. (منتهی الارب). و فی حدیث عثمان (رض) حین دخلوا علیه لیقتلوه، فقال ان هؤلاء رعاع غثرة؛ ای جهال... و قیل اصل غثرة غیثرة حُذِفَت منه الیاء، و قیل الغثرة جمع غاثر مثل کافر کفرة... (تاج العروس). || پرزهٔ جامه و ریشهٔ آن. (منتهی الارب). در دیگر فرهنگها به این معنی غثر ضبط شده. رجوع به غَثَر شود.
[ غُ رَ ] (ع اِمص) سیاهی به سرخی آمیخته. (منتهی الارب) (آنندراج). || تیرگی که به سبزی باززند. || (اِ) گروه مردم. (منتهی الارب) (آنندراج).

کلمات هم‌قافیه با «غثرة»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «رة» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید